|
|
02 Ocak 2008 Çarşamba 00:15
|
Yazarlar
|
Londra Bankerleri ve Truva Atı
2008 yılı için ekonomik beklentilerimi soranlar oluyor.
Ben de kendi kendime soruyorum: 2008 nasıl bir yıl olacak ? Acaba profesyonel işimde açılma ve genişleme politikası mı izlemeliyiz ? Yoksa daha muhafazakar mı gitmeliyiz ?
Yeni projelere başlamaktan çekinmeli miyiz ? Paramızın üzerine oturup piyasaların ne yöne doğru gideceğine mi bakmalıyız ? Yoksa hiç korkmadan ve bir parça da risk alarak, yeni yatırımlarda ve açılımlar yapmalı mıyız ?
İki hafta önce olsa idi şöyle düşünürdüm: “AKP (Adalet ve Kalkınma Partisi) Hükümeti bu işi artık götüremeyecek. Bir yerde, hem de yakın zamanda patlayacaklar (!). Baksana son dört yılda ekonomide yaptıkları ilerlemeleri unuttular. Gerekli önlemleri almıyorlar; kimseyi ve uyarıları dinlemiyorlar.
Seçimlerde %47 oyu türbanla, cumhurbaşkanlığı seçiminde mağdur edilmekle aldıklarını sanmaya başladılar. Hal bu ki bu oy patlamasına sadece ve sadece ekonomik büyüme ve ekonomik istikrar sayesinde ulaşmışlardır. Bunu iyice unuttular. Temkinli olmak gerekiyor... ”
Ama şimdi biraz daha farklı düşünüyorum.
Öncelikle iki hafta önce TÜSİAD’dan gelen “Hükümet rehavet içindedir” açıklamasını çok yerinde bir açıklama olarak görüyorum. O söz duyulması gereken kulaklarda duyuldu ve gerekli etkiyi de yaptı. Başbakanımız Tayyip bey, bu eleştiri üzerine, “tökezledik (ama toparlanacağız) ” açıklaması yaptı. Demek ki dedim kendi kendime, “ekonomist olamayan ve (kusura bakmasın ama) ekonomiden de pek anlamayan Tayyip beye biriler gerekli “briefi” verdiler. Durumun vahametini / önemini anlattılar.
59. Hükümet döneminde ekonomi yönetiminde dengeler farklı idi. Dümende Ali Babacan vardı. Tayyip beye anlatamadıklarını (ya da Tayyip beyi ikna edemediği zaman) kendisi de bir ekonomist olan Abdullah beye anlatıyor (onu ikna ediyor) ve bu sayede uygulamanın yapılmasını sağlıyordu.
Ama 60. Hükümette Ali Babacan, Ankara’da sıkça kullanılan bir yöntemle, “yana yukarı” yöntemi ile, ekonomi yönetiminden uzaklaştırıldı (“yana yukarı”, size tehdit olan kişinin bir üst makama atanması, ama sizin yolunuzdan da çekilmesidir. Ali Babacan, Dışişleri Bakanı olarak bir üst makama gitmiştir. Ama ekonomi yönetiminden de çekilmiştir).
Şimdi ekonomi yönetimi (“Kemal ağbi” dışında), Londra bankerlerinin sözcüsü (ve hatta bazılarına göre onların Türkiye’deki “Truva atı” olan) Mehmet Şimşek’tedir. Bu, ülke için çok riskli ve hatta tehlikeli bir durumdur. Çünkü Ali Babacan, bir kere AKP ya da “muhafazakar dinci” öğretisinden gelmekte idi. Kökeni orası idi. Ama aynı zamanda ticaret ve sanayi piyasalarının adamıydı. O piyasalarda çalışmış bir ekonomistti.
Mehmet Şimşek’in geçmişi ve geldiği yer, biz beyaz Türklerin “dinc” dedikleri öğreti değildir. O da piyasaların adamıdır. Ama onun adamı olduğu piyasalar, ne yazık ki, “sermaye ve para” piyasalarıdır; Londra bankalarıdır.
Seçim yapma zamanı gelince, Ali Babacan her zaman Türkiye’nin genelinin ve ticaret / sanayi piyasalarının çıkarı yönünde karar verirdi. Peki ya Mehmet Şimşek hangi yönde karar verecek ? İçinden çıktığı ve Hükümette de temsilcisi olduğu Londra bankerlerinin mi yoksa Türkiye’nin genelinin ve ticaret / sanayi piyasalarının mı ?
Ben emin değilim... Ya da (Allah kahretsin ki) emin olamıyorum. Keşke emin olsaydım ve “yok yahu, olur mu öyle şey diyebilseydim”...
Kimileri eleştirilerimi çok ağır, endişelerimi de yersiz bulabilirler. Haklı olmalarımı dilerim. Gerçekten de. Çünkü eğer onlar haklılarsa ve Mehmet Şimşek’in başında olduğu ekonomi yönetimi Londra bankerlerinin değil de Türkiye’nin genelinin ve ticaret / sanayi piyasalarının çıkarını koruyacaksa bundan bir çok Türk vatandaşı gibi, ben de kazançlı çıkacağım.
Ama şu “Truva Atı varsayımını” da kafamdan bir türlü atamıyorum...
Ertuğ Yaşar;
İstanbul; 25.12.2007
ertug@yasar.nom.tr
www.ertugyasar.com
Bir süredir yazacağım, ertelemek zorunda kalıyorum. Beni dehşete kapıltan bir gelişme yaşanıyor: Devlet, bize ait kişisel bigileri, bankalara, alışveriş merkezlerine ve kimi şirketlere satıyor...
Pek çok işaret var: Evet, artık bu cümleyi hiç tereddütsüz söyleyebiliriz. Türk polisinde bir 'gruplaşma' var.
Beni ve pek çok arkadaşımı KORKUTTU... Şimdi şurada, unuttuğu Galatasaray nedeniyle kendisine şaka yollu bir 'yuh' çeksem, mazallah... Mahkemelerde süründürülebilirim. Etim ne budum ne: En az 10 bin y
Depreme hazır olunacak... Ol! Evleriniz yıkacak yerlerine yenilerini yapacaksınız; YIIIIK! YENİSİNİ YAP!
Zaman gazetesi, bu olayı yazmıyor. Vakit gazetesi ve 'kendilerini en dindar' ilan edenler olayın arkasında komplo arıyor. Biz ısrarla, yazarın çalıştığı gazeteyi vurguluyor ve altını çizerek haberleri
Tayyip Erdoğan'ın HAKLARINI biz savunuyoruz; ama o bizim haklarımızı savunmuyor...
|