|
|
08 Ağustos 2007 Çarşamba 07:47
|
Politika
|
Hürriyet gazetesi yayın yönetmeni, Abdullah Gül'e sessiz dilekçe yazdı: Lütfen çekilin
Gül, cumhurbaşkanı olamaz mı? Kesinlikle olabilir. Bu görevi iyi yapamaz mı? Kesinlikle yapabilir. Bu mevkii hak etmedi mi? Kesinlikle hak etti.. Yine de içimden bir ses diyor ki:
ERTUĞRUL ÖZKÖK'ÜN YAZISI ŞÖYLE:
Abdullah Gül'e sessiz dilekçe
EĞER kendinizi "Kaf dağında", Olympos’un zirvesinde oturan, "Tanrılar katındaki" bir köşe yazarı olarak görmüyorsanız,
Eğer, bu satırların, sonunda sadece ve sadece sizin şahsi görüşlerinizden ibaret bir yazı olduğu gibi mütevazı bir iddianız varsa,
Eğer kendinizi, "tarihe not düşmek", "tarihi misyon yüklenmek" gibi ilahi görevleri olan bir Mesih zannedecek kadar zavallı biri değilseniz,
Yazdığınız bu yazı, Türkiye Cumhuriyeti’nin 70 milyon vatandaşından sadece birinin dileklerini yansıtıyor demektir.
Yani bu kadar mütevazı bir niyetiniz vardır.
Peki bu şahsi niyet, bu mütevazı yakarış, anlatmaya çalıştığınız duyguyu da o kadar mütevazı hale getirir mi?
Tam aksine...
Bazı günler vardır ki, toplumun o mütevazı sese, o samimi seslenişe ihtiyacı vardır.
Öyle günlerde, kendini Tanrı sananların patırtıları, bu sıradan sesin, bu mütevazı itirazın yanında boş teneke gürültüsü gibi kalır.
Çünkü samimi itiraz, tek tek vicdanlardan gelen mütevazı sesleniş, bir anda ülkenin en makul çoğunluğunun dilekçesi haline gelir.
Diyeceğim, bu yazı, taşıdığı iddiasızlığı ile ölçülmeyecek kadar büyük bir beklentiyi dile getirmektedir.
Adaletsizliğin zerresinin bu yazıya bulaşmaması için şöyle başlayayım.
Sayın Abdullah Gül, cumhurbaşkanı olamaz mı?
Çok samimi ve çok açık düşüncem şudur.
Kesinlikle olabilir.
Bu görevi iyi yapamaz mı?
Samimi düşüncem, kesinlikle yapabilir.
Bu mevkii hak etmedi mi?
Vicdanım beni beklemeden cevap veriyor: Kesinlikle hak etti.
Yine de içimden bir ses diyor ki, tanıdığım Abdullah Bey, fazlasıyla hak ettiği bu koltuğu, kendi arzusu ile reddetmelidir.
Ülkesi kendisinden bu zarif jesti beklemektedir.
Hak edilmemiş koltuğa oturmak yüzsüzlüktür.
Bu hakkı reddetmek ise şövalyeliktir.
Ben, Sayın Gül’den işte bu şövalyeliği bekliyorum.
* * *
Neden?
Çünkü Türkiye 23 Temmuz sabahına çok güzel umutlarla kalktı.
Başbakan, gücünün en dorukta olduğu gün, yüzde 47 oyun verdiği gücü elinin kenarı ile iterek, samimi bir uzlaşma işareti verdi.
Ona oy vermeyenlerimiz bile bu sözleri yürekten alkışladı.
Meclis’in açıldığı gün, herkesin Habil’le Kabil husumeti beklediği iki parti; MHP ve DTP, yumruklarını açtı, ellerini birbirine uzattı.
Meclis’ten gelen o fotoğrafın sıcaklığı hepimizin yüreğini ısıttı.
Kadınlarımızı Meclis’e soktuk.
Onlar en güzel elbiselerini giydiler, bize yeni umutlar verdiler.
Başta Başbakan ve MHP’nin Genel Başkanı olmak üzere herkes, gücünü, husumetini, inadını, egoizmini zorunlu sürgüne gönderdi.
Fedakárlığın yüce bir duygu olduğunu hep birlikte gördük.
* * *
Ben tanıdığım Abdullah Gül’den işte böyle zarif bir fedakárlık bekliyorum.
Bu arzumu, arkama Hürriyet’in kurumsal kimliğini alarak da yapmıyorum.
Bütün elbiselerimi çıkarıp, şapkalarımı atıp, sadece bir vatandaş olarak bunu dile getiriyorum.
Bu fedakárlığı yaparsa seviniriz.
Çok seviniriz.
Bu fedakárlığı yapar, uzlaşma kapısını açarsa ne olur?
Türkiye’nin önü açılır.
Fert başına 10 bin dolarlık Türkiye hedefine koşmaya başlarız.
Birbirimize güvenimizi yeniden sağlarız.
Takıyye gibi derin şüpheleri bir saniyede siler, kafamızda hiçbir izini bırakmayız.
Ya yapmazsa...
Yapmazsa söyleyeceğimiz bir şey olamaz.
O da, vatandaş olarak hakkıdır.
Ama içimden gelen bir ses bana diyor ki:
AKP’yi birlikte kurduğu arkadaşları da ondan bu fedakárlığı bekliyor.
Hepimiz biliyoruz ki, Türkiye cumhurbaşkanını, seçim meydanlarında vaat edilen uzlaşma ile seçerse, sandığın sayısal kudretinin yanına bir de demokrasinin kültürünün uzlaşma kalitesini ekleyecektir.
Emin olun bu taviz değil, tam aksine tavizsizliktir.
Yani demokrasi dediğimiz sistemin ruhundan tavizsizlik.
Tanıdığım Abdullah Gül’ün, derinden gelen bu sessiz dilekçeye en kalbi duygusuyla cevap vereceğine eminim.
Aksi bende düş kırıklığı yaratmasa da, çok şaşırtacaktır...
|
Yorumlar |
|
abdurrahman bozbıyık
-
08.08.2007 09:42
|
|
Yinede,herşeye rağmen Abdullah GÜL Cumhurbaşkanı olmalı....Olmalı ki; görelim ne olacak.Birilerinin işine gelmiyor diye ki (seçim sonuçları bu kişilerin azınlıkta olduğunu gösterdi)Birileri aba altından sopa gösteriyor diye vaz geçmek yok. Umuyoruz ve bekliyoruz ABDULLAH GÜL Cumhurbaşkanı.
|
|
tuuba
-
08.08.2007 09:06
|
|
Neden sorusunun cevabını yazınızda hiçbir şekilde verebilmiş değilsiniz ? Abdullah Gül'ün aday olmasının ne gibi bir problem teşkil ettiği de yazınızdan anlaşılmıyor. Uzlaşma sadece Abdullah Gül olmadan olmak zorunda mı? Abdullah Gül kesinlikle iyi bir Cumhurbaşkanı olabilir ve ben yürekten destekliyorum diyeceksiniz hevasında bir başlangıç yaparak , yazıyı içimden gelmiyor, ama canım istemiyor şeklinde tamamlamanız enteresan. Ben ise bu yazıdan Cumhurbaşkanı Abdullah Gül olmalı sonucunu çıkarıyorum:)
|
Erdoğan, Adana Büyükşehir Belediye Başkanı Durak'ın AKP'den istifasını da yorumladı. Erdoğan, '2004'de kendisi aday olmak istedi.. Hayırlısı olsun' dedi.
Keçiören Belediye Başkanı Turgut Altınok, Ankara'da artık değişim ve yeni vizyona ihtiyaç olduğu için Büyükşehir Belediye Başkanlığına aday adayı olduğunu açıkladı.
Adana Büyükşehir Belediye Başkanı Aytaç Durak, AK Parti’den “300 partili ile temayül yoklaması yaptıktan sonra adaylık konusunu değerlendireceğiz” açıklaması nedeniyle istifa etti.
PATLAMADA 2'Sİ POLİS 4 KİŞİ YARALANDI
Bakanlar Kurulu toplantısının ardından kameralar karşısına geçen Devlet Bakanı ve Başbakan Yardımcısı Çiçek, açıklama yapıyor:
AKP'ye yakınlığıyla bilinen Metropoll Araştırma Şirketi'nin 'Bugün seçim olsa' anketinde partilerin oyları MUM GİBİ ERİDİ...
|