|
|
20 Aralık 2006 Çarşamba 13:45
|
Yazarlar
|
Kahrolsun (!) Yabancı Sermayeli Bankalar...
Tartışma BDDK (Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurulu) Başkanı Tevfik Bilgin’in bir demeci ile alevlendi: “Ben Bankalar Birliğinin başında Mr. Bilmemkimi görmek istemiyorum”...
AKP gibi, temelde muhafazakar bir parti tarafından göreve getirilmiş bir BDDK Başkanından duymaya şaşırmayacağımız bir söz değil mi ?
Hemen bu sözün ardından tartışma başladı:
- Türk bankacılık sektöründe yabancı sermaye payı ne kadar olmalı ?
- Acaba bütün bankalarımızı yabancılar satın alırsa ne olur ?
- Yabancı sermaye gruplarının Türk bankalarının sahibi olması uzun dönemde Türk sanayini ve hizmet sektörünü (ya da ekonomisini) olumsuz etkiler mi ?
Ben bankacılık uzmanı değilim. O nedenle bu sorulara bir uzman yanıtı veremem. Ama bana öyle geliyor ki, bankacılık sektöründe yabancı sermaye payı tartışması, birçok yönden “stratejik sektör” tartışmasına benziyor.
Anımsadınız mı o tartışmayı ?
Sanırım Türk Telekom’un yıllar önce başlayan özelleştirme çalışmaları sırasında bu konu gündeme gelmişti: “Telekomünikasyon stratejik bir sektördür. Bir savaş anında eğer Türk Telekom’un sahibi yabancı bir sermaye grubu olursa, iletişim olanaklarımız kesilmez mi ? ” sorusu ortaya atılarak, biz Türklerin milliyetçi duygularına seslenilmişti.
Bunu yapanlar başarılı da oldular. Mümtaz (Soysal) Hoca da sağ olsun, belki 1990’larda 20 milyar dolar edecek Türk Telekom, aradan on yıl geçtikten sonra ancak 7 milyar dolara (ama yine yabancı sermayeli bir şirkete) satılabildi...
Şimdilerde kimse stratejik sektör tartışması yapmaz oldu.
Hal bu ki TÜRK TELEKOM yabancılara satıldı.
TURKCELL’de üç ortaktan ikisi yabancı.
TELSİM tamamen İngilizlerde (Vodafone).
Yine de sanırız pek kimsenin bir endişesi yok değil mi ?
...
Peki o zaman neden şimdilerde bankacılık konusunda endişeliyiz ?
Gazetelere demeç veren sanayiciler ve taahhüt işi yapan firmalar şu savı öne sürüyorlar: “Eğer yarın bir gün, Türk sermayeli banka sayısı azalırsa, biz Türkiye’de bile iş yapacak kredi olanaklarından yoksun kalırız. Çünkü yabancı sermayeli bankalar, Türk sanayini ve iş adamlarını desteklemezler. Projelere başlarken vermemiz gereken teminat mektuplarını alamayız; proje yürürken gerekli finansal desteğini sağlayamayız.. .”
İlk bakışta doğru ve akla yakın bir sav gibi...
Ama sadece “ilk bakışta” !
Çünkü bu dünyada hemen hiç kimse (hele bu kişiler sermaye sahibi iseler), önlerine gelen projenin ulusuna, kökenine, menşeine, ... göre karar vermezler !
Kapitalist ekonominin dini imanı paradır. Yani ulusu, kökeni, menşei, ... ne olursa olsun, eğer bir proje, bir girişim, bir düşünce, ... dibinde para kazandıracak bir fizibiliteye sahipse, hiç sorun çekmeden finansman olanağı bulur.
İnanın bulur...
Korkarız burada Türk sanayici ve iş adamının asıl arzusu, doğru dürüst bir iş planı yapmadan; gerçek bir para kazanma fizibilitesi hazırlamadan; sadece ahbap – çavuş (ve daha başka tür (!)) ilişkilerle, finans kaynağı bulma olanağını yitirmemektir.
Türkiye’ye bugünlerde her kaynaktan sermaye akıyor. Kısa dönemli sermaye akıyor; orta dönemli sermaye akıyor; uzun dönemli sermaye akıyor. Ama akıyor.
Bu akım da, eğer Tayland’da dün olduğu gibi salak sapık işler olmazsa, daha uzun zaman sürecektir.
Yabancı sermaye bizim (o çok bilinen tanımlama ile) “kara kaşımız, kara gözümüz için” gelmiyor. Dibinde para kazanacağı için geliyor. Kurumsal yatırım fonları, geleceğini parlak gördükleri her Türk firmasına hiç çekinmeden kaynakları aktarıyorlar. Daha da aktarmayı sürdürecekler.
Finansman da böyledir.
Sermayenin kaynağı ne olursa olsun, eğer önüne para kazanacak bir girişim konursa, finansman rahatlıkla sağlanır.
Ama yok siz aklı başında bir proje yerine, ayakları yere basmayan bir projeye finansman ararsanız;
Bunu da eski tür politik / sosyal / hemşerilik / abudik gubidik ... ilişkiler ile bulmaya çalışırsanız;
Doğaldır ki bankacılık sektörünün akılcılığı öne çıkaran yabancı sermayenin eline geçmesine karşı çıkarsınız !
Ertuğ Yaşar;
İstanbul 20.12.2006
ertug@yasar.nom.tr
www.ertugyasar.com
|
Yorumlar |
|
Erol Yilmaz
-
20.12.2006 14:48
|
|
Cahil bir vatandas olarak yaziyorum, mazur görün.
Bankalar belki de memleketin kalelerinden biridir?. Ulke ekonomisini, fiyatlari, fazileri, krizleri, piyasalari yonlendirebilirler mi?. Acaba bankalar satilacagi icin mi fazsiz, 'omur boyu ode ev kredi sistemi' Turkiye'ye getirilmiyor. (Toplayacak ne varsa bir iki yil icinde toplayayim faizle ev kredilerini vererek diye) Hangi ulkenin bankalari yabancilarin elinde. Kucuk ortakliklari, sınırlı ortaklıkları haric. Hangi ulke buna izin verir. Bunca guclu bankalar istediklerinde krizler olusturup bunu firsata donusturemezler mi. Malumunuz ki parasi ve gucu olan icin en iyi firsatlar kriz ortamlaridir. Gecmiste yasadik bunu. Acaba parasi olan buyuklerimizden biri gidip yunanistan banka alsa yunanlilarin tepkisi ne olur?
Kendi parasini kazanmayan 'essek kadar yetiskin adam' hala para icin babasinin (bankalar) eline bakiyorsa tabi ki ne isterse yapacaktir. Yapmadigi zaman dayagi ya da azari beklemelidir. Haksizmiyim?
|
İçimize sinmiş bu, 'hayata Türk gibi bakma, seni bir aptal sanırlar' durumu...
Yakıp yıkıcılar; öfke kusucular onlar...
Bizi 'çaresiz' bırakıyorsunuz arkadaşlar ve ne diyeceğimizi bilemiyoruz...
TÜRKİYE'NİN EN BÜYÜK SİYASİ PARTİSİ, KARARSIZLAR PARTİSİDİR: Vatandaş Nevzat Basım yerel seçimlerde nasıl oy verecek?
İNSANIN ONLARI EKRANDA DİNLERKEN, 'NE BAĞIRIYORSUN YA' DİYESİ GELİYOR. 'NE BAĞIRIYORSUN; NEYE BAĞIRIYORSUN; TEK VATANSEVER SEN MİSİN SANIYORSUN?'
BENİM YAŞADIĞIM KREDİ KARTI SORUNUNU SİZ DE YAŞAMIŞ OLABİLİRSİNİZ: Bayram alışverişini kredi kartıyla yapanların başına geldi mi bilmiyorum; ama benim geldi...
|