|
|
25 Aralık 2008 Perşembe 11:55
|
Yazarlar
|
Ömrü hayatımda kendisiyle gurur duyduğum ilk genelkurmay başkanı, Hilmi Özkök'tür
Bugün Radikal gazetesine manşet olan mektubunu okuyunca, bir kez daha o gururumun haklı gerekçelerini görmekten, mutlu oldum.
Hilmi Özkök, Türk Silahlı Kuvvetler tarihinin en önemli, en iz bırakmış ve en etkileyici kişiliklerinden biri; benim için öyle.
1965 doğumluyum...
Ortaokullu yıllarda başlayan siyasi hayatımı, siyasi hayata ilgimin başlangıcı kabul edersek, Türkiye'de olup bitenlere 12 yaşımdan beri ilgi gösterdiğimi hesaplayabiliriz...
1970'lerden bugüne pek çok genelkurmay başkanı gördük.
12 Eylül sabahı, 15 yaşımda, evden çıkmama izin verilmedi; babam gazeteleri almış, darbe olduğunu öğrenmişti.
O gün dudağım uçukladı.
Ne zaman 'askerin siyasete müdahalesiyle ilgili' bir haber duysam, 15 yaşımda, günlerce geçmeyen dudağımdaki o uçuğun acısını hatırlarım.
Uçuk, korkudan: Darbenin niyeti, bilinmiyor... Kimi götürecekleri, neyle suçlayacakları da...
Beni götüren olmadı ama başıma sonradan o yıllardan kalan pek çok sorun geldi.
Ben, askerin siyasete, siyasi alana müdahalesinden, oldum olası 'iğrenmiş' bir insanım.
Elinde silah bulunun kişilerle tartışma olur mu?
Ben tartışmayı severim; karşımdakini ikna etmeye çalışmayı; gerekirse ikna olmayı; değişmeyi, başka türlü düşünmeyi...
Asker dediniz mi, bunların hiçbirisi yok demektir:
Eleştiri yok, tartışma yok, neden sormak yok...
Sivil siyasetin oyuncularının bugün bu kadar kalitesiz olmasının nedeni de, bana göre 'askerin siyasete müdahalesidir'.
Asker, tabii ki siyaset yapabilir; yanlış gördüğünü söyleyebilir; buna itirazım yok zaten...
Hilmi Özkök, benim 12 yaşımda başlayan siyasi ilgimin tam da karşılığını bulduğu bir genelkurmay başkanı oldu.
Hart - hurt yapmadı...
Geçen gün, özellikle altını çizerek yazmıştım:
Bakınız Melih Gökçek'i yenilgiye uğratan kişi Emin Çölaşan olmadı; görüntüsündeki efendilikle Kemal Kılıçdaroğlu oldu.
Gökçek'in 'saldırganlığını' bize saldırgan olmayan birisi görünür kıldı.
Bugün, Radikal'e manşet olan mektubunu özellikle okumanızı rica ediyorum.
Sizin de benim gibi Hilmi Özkök'ü daha çok seveceğinize eminim.
NEVZAT BASIM
NOTLAR:
Birisini beğeniyorsak, üstelik beğendiğimiz kişi çok da eleştiriliyorsa, BİZ ONU BEĞENİRİZ demenin önemli olduğunu düşünüyorum.
Çünkü çok eleştirileni, yamyamlara kurban etme riski var: Yanlışın galip gelmesine neden olabilir, sessizliğimiz.
Benim bu yazıda bir 'beğeni' bildirmemi YADGIRAYANLAR için düşüyorum bu notu.
İşkence görmüşler: Allah belasını versin miş o 12 Eylül yönetiminin... Eyvallah! Peki ama sizin hiç mi hatanız yoktu:
12 Eylül Anayasası olmasaydı, bugün İstanbul Boğazı'ndaki kıyı şeridini de, Caddebostan sahilini de, Bakırköy - Yeşilköy - Florya kıyılarını da RÜYAMIZDA BİLE göremezdik.
Kemal Kılıçdaroğlu çoktandır, Deniz Baykal'ın onaylamayacağı şeyleri söyleyip, geri adım atmak zorunda kalıyor.
Yabancı bir dille ibadet eden biz Türklerin en önemli sorunlarından biri de bu: Dualar...
BELÇİKA PKK YÖNETİCİLERİNİ GÖZALTINA ALIP 'MEMNUNİYET' YARATIYOR Kİ, AMERİKA, 'FAZLA ACITMADAN' ERMENİ SOYKIRIMI İDDİALARINI KOMİTEDEN GEÇİREBİLSİN: SİZİN AKLINIZ BUNA EVET DER Mİ?
BAŞBAKANI ÇOK SEVEN, ONU 'ZOR BULUNUR BİR İNSAN OLARAK' DEĞERLENDİRENLERE SESLENMEK İSTİYORUM: ELBETTE, HEPİMİZ İÇİN ÇOK DEĞERLİ İNSANLAR VARDIR. ANCAK BAŞBAKANIN 'GERÇEĞİNİ DE GÖRMEK ZORUNDASINIZ'
|